Het groter geheel en loslaten
Er was eens een boer. Andere mensen in zijn vrij kleine dorp waren jaloers op deze boer, omdat hij in tegenstelling tot de meeste andere boeren, een paard bezat. Op een dag rende zijn paard echter weg en zijn buren die snel van zijn verlies hoorden, gaven hem snel troostende woorden “Wat vervelend dat je je paard kwijt bent; wat triest". De oude boer antwoordde "wellicht, wie weet..". Een week nadat het paard was weggelopen, kwam het terug naar de boerderij van de oude man vergezeld door een ander paard. Nu had de boer twee paarden. "Wat een geluk dat je nu twee paarden hebt", zeiden zijn buren. "Nu heb je niet één, maar twee paarden". "Wellicht, wie weet...", zei de boer. Drie dagen later werd zijn enige zoon van de boer van het paard gegooid waarbij hij zijn arm brak. "Wat vervelend!", riepen zijn buren opnieuw. “wellicht, wie weet..", zei de boer. De volgende dag trok het leger van de keizer door het dorp op zoek naar dienstplichtigen, om te dienen en te vechten in een oorlog met een naburige rijk. De zoon van de oude man werd gepasseerd vanwege zijn verwonding, terwijl de andere jonge mannen uit het dorp werden gedwongen, om zich bij de andere soldaten aan te sluiten....
Acceptatie en doelgerichtheid
We maken continu een inschatting gebaseerd op eerdere ervaringen en wat er gebeurd voor- of nadelig is. We houden vast aan het gene dat voor ons op dat moment de oplossing lijkt en stoppen al onze energie er in. Het is echter onmogelijk om de ware gevolg voor ons leven nauwkeurig te beoordelen. Zonder vertrouwen gaan we krampachtig aan iets vasthouden. Vertrouwen verwerven we door leerervaringen. Ook kan ons vertrouwen beschadigd raken.
- Vertrouwen of wantrouwen in lichaam (borst, ademhaling en hartslag)
- Het toestaan van gevoel
- Het toestaan van gedachten
- Wat anderen denken willen controleren. Niet kunnen loslaten wat anderen vinden. (sociale fobie, verlatingsangst).
- enzovoorts enzovoorts.
