“Unthinking respect for authority is the greatest enemy of truth.”
At a crossroads
De maatschappij staat voor een kruispunt of liever gezegd kruispunten. Toenemende globalisering, het klimaat- en natuurprobleem, covid-19, overbevolking, toename van mentale- en lichamelijk ziekten creëren onveiligheid en (onbewuste) angst in de mens. De beslissingen die gemaakt worden schapen onze toekomst. Het is zoeken naar oplossingen en daarbij komt dan het (moeten) geloven dat anderen of autoriteiten dat gaan bieden. Daar ligt de macht. In de jeugd is er (normaal) geloof dat papa de allersterkste of mama de allerliefste is. Net als toen kan het zijn dat we loyaal en dogmatisch vasthouden aan autoriteiten (en percepties) voor onze overleving. Dikwijls zijn onze overtuigingen een (sterk) vertekend plaatje van de realiteit en toch doet de psyche er (onbewust) alles aan, om deze overtuigingen in stand te houden. kritiek wordt afgeketst en de personen verdoemd.
Alleen is kritiek hebben en praten over problemen juist hetgeen wat nodig is om vooruitgang te boeken. Vooral de narcisitisch getroffenen kunnen andere meningen of kritiek verdragen. Waarom zouden we toch sociale wezens geworden zijn. De natuur (evolutie) heeft allang ‘bedacht’ dat we samen sterker en wijzer zijn. In een tijdperk van narcisme is het zaak om ons pijlers te richten op het mogen uiten van kritiek, transparantie, democratisch overleg en compassie.
Alleen dan verdienen we werkelijk de titel homo sapiens (wijs mens) en overwinnen we onze problemen
"Truth is Revealed When Authority is questioned".
